నా రాతలు.......

నా రాతలన్నీ ఉత్త నీటి మీద రాతలు,

రాస్తున్నంతసేపు ఎమ్ రాస్తున్నాన్నో చూడనే లేదు,

నీటిలో మెరుస్తున్న చందమామనే చూస్తుండి పోయాను,

నాకన్నీ ఉన్నాయి, నీటిలోను చందమామ...తలెత్తి చూసినా చందమామ!

చల్ల గాలి... పిల్ల గాలి... వెన్నల రాత్రి... వెన్నల్లో మెరిసే కొబ్బరాకులు... మంచు బిందువులు...,

నాకన్నీ ఉన్నాయి, వెన్నల్లో మెరిసే సముద్రం...

పాదాలు వెనక్కు లాక్కున్నా ఉండుండి ఇష్టంగా తాకి పోయే కెరటాలు కూడా నావే...

రాత్రే జామునో మెలకువ వస్తే చుట్టెవ్వరు లేకున్నా,

ఓయ్... మేమున్నాం కదా అంటూ పలకరించే జ్ఞాపకాలూ ఉన్నాయి,

కానీ నా రాతలు ఉత్త నీటి మీద రాతలు...

రాతల నీటిని దోసిట్లో తీసుకుని నాకు నేనే ముఖం మీద జల్లుకుంటున్నా...

అమృతమేమీ కాదు... ఉత్త నీళ్ళే! నా రాతలన్నీ నీళ్ళ రాతలే,

రాతలన్నిటిలో నేనున్నాను... నా వాళ్ళూ ఉన్నారు, 

నే ఋణం తీర్చుకో లేక పోయిన నాన్నా ఉన్నాడు,

నవ్వులూ... ముద్దులు... కన్నీళ్లు మనకొక్కటే అంటూ బ్రతికి కాదని వెళ్ళిపోయిన ప్రేయసీ ఉంది...

అయినా నా రాతలు నాకిష్టం... చాలా ఇష్టం, అవి జ్ఞాపకాలు, నా జీవితం...

నా రాతలు చివరికి ఉత్త నీటి మీద రాతలు !